De Van Dale is een lexicon, een woordenboek. Een woordenboek bevat beschrijvingen van de betekenis van woorden zoals die in het dagelijks spraakgebruik gelden. In het dagelijks spraakgebruik, zoals ik ook in mijn artikel beschrijf, wordt een contract beschreven als een schriftelijke overeenkomst. Juridisch is dit niet juist en met mijn korte betoog tracht ik te betogen dat we vanaf nu stoppen met het gebruik van het woord “contract” voor een schriftelijke overeenkomst, of dat de wetgever dit woord juist op deze manier gaat definiëren . (mijn voorkeur gaat uit naar het laatste, overigens).

Er wordt in formele of materiele rechtsbronnen zover ik weet geen onderscheid gemaakt tussen “contract” en “overeenkomst”. Wat ik daar mee wil zeggen is dat overeenkomsten in zijn algemeenheid een bepaalde juridische betekenis hebben en dat er in specifieke situaties een schriftelijk stuk vereist is. De wetgever beschrijft zo’n schriftelijk stuk echter niet met het woord “contract” maar met “onderhandse akte” of “notariële akte”.

Het klopt inderdaad dat een arbeidsovereenkomst waar een proeftijd voor geldt schriftelijk dient te worden vastgelegd (art. 7:652 lid 2 BW).

Dank voor je aanvulling en – ter zijde – succes met je zaak tegen de SIDN!

Overigens mag een arbeidsovereenkomst ook mondeling worden overeengekomen maar een proeftijd moet schriftelijk worden vastgelegd anders is er geen sprake van een proeftijd.

En verder zou ik er voor pleiten om “contract” te gebruiken als aanduiding van “overeenkomst die op schrift wordt vastgelegd”.