Nu ook steeds meer ‘huis-, tuin- en keukenmerken’ telefoniediensten aan gaan bieden (zo werd deze week bekend dat Kruidvat de “goedkoopste pre-paid” telefoonoplossing aan gaat bieden) en de gemiddelde dekking van de verschillende aanbieders aan verbetering onderhevig is, wordt het steeds moeilijker om ruime marges te berekenen in de eindgebruikersprijs. Het gerucht gaat nu dat Google experimenteert met een nieuw verdienmodel voor mobiele telefoonaanbieders: een aandeel in de advertentieinkomsten die worden verdiend via, in dit geval, telefoons die gebruik maken van het Google Android-besturingssysteem.

Tweakers.net (Arnoud Wokke) meldt:

Noch Google, noch providers willen reageren op het gerucht, schrijft Moconews. De nieuwssite baseert zich op anonieme bronnen. Als voorwaarde voor het delen van inkomsten zou Google willen dat zijn applicaties Maps, Search en Market op de toestellen worden voorgeïnstalleerd. De zoekgigant deelt dan advertentie-inkomsten, die vooral uit de zoekfunctie voortkomen.

De deals zouden niet alleen worden gesloten met telecomproviders, maar ook met toestelfabrikanten. Dit zou volgens Moconews een van de redenen zijn dat veel providers Android-telefoons verkopen. Het is onduidelijk of het verhaal klopt en of de deals ook buiten de VS zijn gesloten.

Ik probeerde vandaag door te geven hoe veel water ik de afgelopen periode heb gebruikt. Volgens de meterstandenkaart van Waternet kan ik dit online doorgeven via hun website. Wat schetst echter mijn verbazing? Na het verstrijken van een bepaalde termijn, de ‘opnametermijn’ (welke niet staat vermeld op de meterstandenkaart), kun je de stand van je meter alleen nog analoog doorgeven, via een ouderwetse postkaart. Kan iemand mij uitleggen waarom dat niet online meer zou kunnen na het verstrijken van een bepaalde termijn?

Rest mij niets anders dan te wachten op de volgende meterstandenkaart, welke ik, ongetwijfeld, weer veel te laat ontdek in mijn brievenbus.

Sinds vorig jaar verzorg ik gastlessen op verschillende hogescholen, universiteiten en andere onderwijsinstellingen op het gebied van ondernemerschap (en nieuwe media en het recht). In eigenlijk alledrie de categorieën is groepscommunicatie een lastig en belangrijk onderwerp, terwijl het in de praktijk erg onderbelicht is in de onderwijsprogramma’s.

Groepscommunicatie? Ja, het complexe antwoord op de vraag hoe je de communicatie in een groep gelijkwaardige personen vorm moet geven, bijvoorbeeld tijdens een vergadering of bijeenkomst. Het valt me op hoe weinig aandacht er voor dit onderwerp is, terwijl het daar juist vaak mis gaat. Veel samenwerkingsverbanden (zakelijk, in bijvoorbeeld een bedrijf, maar ook in privé-situaties zoals in het gezin) hebben te lijden onder ‘communicatiestoornissen’, gebeurtenissen op het vlak van communicatie die ten onrechte een negatieve invloed hebben op het samenwerkingsproces.

Een gevoelig onderwerp blijft altijd het afwezig zijn van een deel van de groep tijdens een vergadering. Veel vergaderingen hebben een semi-vrijwillig karakter, waarmee ik bedoel te zeggen dat het soms geen zakelijke (bijvoorbeeld contractuele) gevolgen heeft als deelnemers niet bij een vergadering aanwezig zijn. Het zorgt voor frustratie, irritatie en praktische problemen bij projecten als niet alle deelnemers altijd aanwezig zijn. Toch denk ik dat een negatieve reactie niet op zijn plaats is.

Zelfbeschikking

Ik leid regelmatig bijeenkomsten en vergaderingen, in mijn eigen bedrijf maar ook in verschillende commissies en besturen waar ik lid van ben. Het zijn proeftuintjes om te experimenteren met ideeën die ik heb om communicatie beter vorm te geven.

Ik vroeg mij af wat voor effect het zou hebben als deelnemers aan een vergadering, de afwezigheid van een of meerdere personen als positief zouden ervaren, in plaats van negatief en irritant. Want zo wordt het meestal ervaren, wat voor een negatieve stemming en verminderde motivatie onder de andere deelnemers.

Zo heb ik met alle leden van een van de besturen waar ik zitting in heb gesprekken gevoerd om mensen te wijzen op hun ‘zelfbeschikkingsrecht’, en dat van anderen. De mogelijkheid van een persoon om er voor te kiezen om een vergadering niet bij te wonen, of met minder/verminderde motivatie deel te nemen aan het groepsproces. Dat is iemands eigen keuze en vaak goed recht. Als je deze persoon vervolgens spreekt kun je daar een opmerking over maken en wat van zeggen, maar het is niet nodig om je te ergeren en ook het groepsproces hoeft er niet altijd door geraakt te worden.

Ik heb daarbij duidelijk gemaakt dat het natúúrlijk wenselijk is dat alle medewerkers altijd aanwezig zijn, en zich voor de volle 100% geven voor het bedrijf en de groepsprocessen. Als dat echter niet gebeurt, dan heeft dat vaak een reden (bijvoorbeeld ziekte, of het verlies van een dierbare) en is dat in de eerste instantie iets waar de personeelsmanager of bijvoorbeeld voorzitter van een vereniging de persoon over moet bevragen. Dat is niet de taak van andere deelnemers aan de vergadering, en daarom is het ook niet nodig om negatieve gevoelens te ervaren als iemand niet (volledig) aanwezig is bij een vergadering.

Minder mensen tijdens een vergadering zie ik zelf juist als een kans. Er zijn minder mensen aanwezig, wat het gesprek en doorhakken van knopen makkelijker maakt. Het is de kans voor iedere deelnemer aan de vergadering om méér invloed uit te oefenen op het uiteindelijke resultaat. En het leuke van dit soort vergadering is dat gemaakte beslissingen vaak bindend zijn voor iedereen.

Door je niet te irriteren aan de verminderde inzet van een andere deelnemer aan het proces, kun je je slagkracht als individu en de vergadering als geheel juist vergroten. En door van iemands afwezigheid niet heel erg een punt van te maken, is het op een later moment als deze persoon weer aanwezig is makkelijker te bespreken. De persoon in kwestie voelt zich minder bezwaard, maar vaak zijn het ook minder geïrriteerde/geëmotioneerde gesprekken waardoor het punt beter en sneller gemaakt kan worden, en de groep verder kan gaan tot de orde van de dag.

Irriteer jij je wel eens als een teamgenoot/bestuursgenoot niet aanwezig is bij een vergadering?

Ons team, bestaande uit internationale experts op het gebied van communicatie, televisie en internet, wordt jaarlijks bijeen geroepen om tijdens het evenement, dat inclusief alle repetities maar liefst drie weken in beslag neemt, de externe communicatie en omgang met de pers regelt. De voorbereidingen gaan natuurlijk het hele jaar door, maar tijdens deze drie weken moet het toch echt allemaal gebeuren. Het Songfestival wordt live gestreamd over internet via een peer-to-peer streamingoplossing in Flash. Dat betekent niet alleen dat de livestream veel capaciteit heeft, van hoge kwaliteit is en door het gebruik van Flash ook nog eens toegankelijk voor bijna alle internetgebruikers wereldwijd.

Een ander punt van aandacht is de bereikbaarheid van de website zelf. We maken gebruik van een Content Distribution Network (CDN) om er voor te zorgen dat de website, ook bij miljoenen bezoekers per minuut -want dat verwachten we kort voor en direct na de semi-finale vanavond en de finale a.s. zondag- goed en snel blijft functioneren. Er wordt gebruik gemaakt van een CDN dat wereldwijd servers gehuisvest heeft om dat mogelijk te maken.

Dan zijn er nog allerlei partners waar we mee samenwerken. Google heeft een speciale Eurovisie-pagina gelanceerd, maar daar zal het niet bij blijven de komende dagen!

In het team heb ik de taken daar waar de technische aspecten van het internet het festival raken. In het perscentrum – dat onderdak moet bieden aan duizenden journalisten – ligt vanzelfsprekend een snelle internetverbinding. Zondag op maandag nacht zullen er honderden fotografen zijn die gigabytes aan foto’s moeten uploaden naar hun opdrachtgevers. Tijdens de live-shows bewaken we de technische processen en mijn collega Sietse Bakker is dan hoofdverantwoordelijke voor al het contact met journalisten en fotografen van de grootste media ter wereld.

Vanochtend kreeg ik een smsje van een vriend waarom ik ‘s nachts aan het werk was. Het moge misschien niet helemaal duidelijk zijn: maar hier gaat het werk en de voorbereidingen 24/7 door. Dat betekent weinig slapen en met enige regelmaat een powernap. Je wordt er wel goed in op een gegeven moment, kan ik uit ervaring vertellen! Ik word hier rondgereden in een auto met geblindeerde ramen, van alle gemakken voorzien, en een chauffeur die er bij hoort. 24/7. Ik reis zelf het liefst met het openbaar vervoer in het buitenland, ook een beetje om ‘feeling’ te krijgen met het land en de cultuur te leren kennen, maar dat is hier door de drukte niet te doen. Dat zou te veel tijd in beslag nemen, en die tijd is er niet. Een ander voordeel van deze luxe vorm van transport, is dat er altijd een politie-escorte geregeld kan worden als je heel erg snel ergens moet zijn.

Vanmiddag hadden we een brainstorm met het team van 15 communicatiedeskundigen die verantwoordelijk zijn voor de content van de website van het Eurovisie Songfestival. We hebben het gehad welke informatie de komende dagen extra op de website moet verschijnen, en ze zijn daar direct mee aan de slag gegaan.

Gisterenavond hebben we een kijkje genomen in de Euroclub, de locatie waar alle Eurovisie-feesten (ieder land geeft traditiegetrouw een feest in de weken naar aanloop van het festival) worden gehouden, en dat zag er heel erg spectaculair uit! Verder ben ik heel erg onder de indruk van het land Rusland en de stad Moskou. Ik weet nog niet helemaal wat ik van het leven hier vind, mar ik ben in ieder geval onder de indruk.

We hebben zo een bijeenkomst met alle sleutelfiguren voor de live-show van vanavond, waar ik nu de voorbereidingen voor ga treffen. Hartelijke groeten uit Moskou!

Wachtende familieleden van de passagiers moesten uren lang op officiele informatie wachten en lieten zich vooral inlichten door Nederlandse en Turkse media, die op hun beurt weinig feitelijke informatie tot hun beschikking hadden. Ook blunderde de overheid met het crisisnummer 0800-1351, dat niet in gebruik bleek nadat het Ministerie van Binnenlandse Zaken aankondigde dat via deze lijn informatie over de ramp kon worden opgevraagd. Een analyse van een bewogen dag.

Collega en vriend Sietse Th. Bakker schreef een opiniestuk over de rol van communicatie rond de gebeurtenissen van de vliegtuigcrash van 25 februari jl. op Communicatieonline.nl. Lees hier verder!