De Wikileaks-website kan bezocht worden via de domeinnaam wikileaks.org. Nadat bekend werd dat ook wikileaks.nl óók doorverwijst naar de geheime dossiers die door Julian Assange, oprichter van Wikileaks zijn verspreid, kwam er een berichtenstroom op gang dat de officiële Wikileaks-website (ook) in Nederland gehost zou worden.

Hoewel de website ook bereikbaar is via de domeinnaam wikileaks.nl, blijkt uit geen enkele omstandigheid dat de informatie ook daadwerkelijk staat ondergebracht in een Nederlands datacentrum. De domeinnaam wikileaks.nl wordt technisch beheerd in Amerika (de zogenaamde ‘DNS-servers’ staan ondergebracht in Amerika), en vanuit deze servers worden bezoekers van Wikileaks.nl doorverwezen naar een Zweeds IP-adres.

Zweeds IP-adres betekent Zweedse server?

Het lijkt voor de hand te liggen dat een website die naar een Zweeds IP-adres (internettelefoonnummer) wordt verwezen, ook daadwerkelijk in Zweden wordt ondergebracht. Dit hoeft echter niet het geval te zijn! Het is mogelijk om als organisatie een IP-adres aan te vragen in land A (uit naam van een organisatie die gevestigd is in land A), maar ondertussen te activeren op een netwerk in een ander land, land B. Het wordt dan lastiger om te achterhalen waar de server waar naar wordt verwezen, fysiek is ondergebracht. Je zult daar goed en uitgebreid onderzoek naar moeten doen.

Zelfs als een fysieke locatie wordt achterhaald van de server waar een bezoekers van Wikileaks terecht komt, wil dat niet zeggen dat de informatie daar is ondergebracht. Het kan namelijk zijn dat het IP-adres verwijst naar een ‘internettunnel’ in land A, terwijl de server met de feitelijke informatie in een ander land is ondergebracht. Via deze beveiligde verbinding kan de werkelijke, fysieke locatie van alle informatie, verborgen worden gehouden. Op deze manier wist bijvoorbeeld ook The Pirate Bay enkele malen uit handen te blijven van opsporingsdiensten. (persbericht, ANP)

In deze zaak stelde het bedrijf Digi-D veel schade te ondervinden door e-mails, soms met vertrouwelijke informatie, die verkeerd aankomen en beantwoord moeten worden, maar ook daling van de waarde van de eigen handelsnaam door het gebruik van een gelijkende naam door de Staat.

De President van de Rechtbank wijst de vorderingen af, en overweegt daarbij dat de Staat zelf géén gebruik maakt van een handelsnaam door het gebruik van een digitale authenticatiedienst onder de naam ‘DigiD’. Omdat het hier gaat om een activiteit zonder winstoogmerk, kan er ook geen sprake zijn een ‘onderneming’ waarmee inbreuk op een andere handelsnaam plaats zou vinden (Hoge Raad 24-12-1976, LJN: AC5861).

De Staat heeft DigiD weliswaar als merk geregistreerd bij het Benelux Merkenbureau, maar volgens de rechter is er geen sprake van het gebruik van dat merk omdat het logo en woord ‘DigiD’ niet gebruikt wordt ‘om afzet te vinden voor waren of diensten in het economisch verkeer’.

Uit het arrest HvJEG 12 november 2002, zaak C-206/01 (LJN AK3864, Arsenal – Reed, r.o. 40) en HvJEG 25 januari 2007, zaak C-48/05 (LJN BA3332, Opel – Autec, r.o. 18) volgt dat slechts sprake is van merkgebruik indien de tekens ‘DigiD’ worden gebruikt in het kader van een handelsactiviteit waarmee een economisch voordeel wordt nagestreefd. Naar voorlopig oordeel is daarvan geen sprake wanneer, zoals in het onderhavige geval, het teken in het kader van het uitvoeren van een overheidstaak wordt gebruikt ter aanduiding van een authenticatiesysteem waarmee burgers zich in hun communicatie met de overheid kunnen identificeren.

Is er dan misschien sprake van onrechtmatig handelen van de Staat, door zo’n sterk lijkende naam te gebruiken, en deze soms verkeerd te schrijven (uit het vonnis blijkt dat ambtenaren soms ‘Digi-D’ schrijven in plaats van ‘DigiD’ in ambtelijke stukken)? Dat is het geval wanneer er daadwerkelijk en aantoonbaar verwarring optreedt én er aanvullende omstandigheden zijn waaruit de onrechtmatigheid zou blijken. De  President van de Rechtbank merkt op dat

[..]niet weersproken is dat de Staat na overleg met Digi-D maatregelen heeft genomen om de verwarring bij het publiek tegen te gaan en dat hij [de Staat, red.] een bedrag van € 100.000 heeft aangeboden als vergoeding voor maatregelen van Digi-D die een einde moeten maken aan de bestaande verwarring. Digi-D meent dat dit bedrag onvoldoende is, maar daarvan blijkt in deze procedure niet.

De Staat heeft eerder blijkbaar €100.000,- aangeboden om Digi-D te helpen een einde te maken aan de verwarring, daarmee wordt natuurlijk gedoeld op het uitkiezen van een andere naam. Dat is geen kleine schadeloosstelling. Digi-D heeft in deze zaak niet (voldoende) aangetoond waarom dit een te laag bedrag zou zijn. Uit de uitspraak van de Rechtbank blijkt ook niet dat helder is betoogd waarom er daadwerkelijk verwarring en schade ontstaan is, en hoe het schadebedrag berekend is. Onbekend is of er nog een bodemprocedure of hoger beroep volgt.

Rechtbank ‘s-Gravenhage 17 november 2010 (DigiD), zaaknummer 371238, KG ZA 10-891 (vonnis)

UPDATE: Bovenstaand bericht is inmiddels overgenomen door Spits (mét bronvermelding) en NU.nl (zonder bronvermelding).

Dit meldt opinieblad HP/DeTijd, die een complete lijst met domeinen publiceert op zijn site. Sommige domeinen liggen erg voor de hand. Binnenlandse Zaken registreerde bijvoorbeeld de namen verkiezingen2007.nl tot en met verkiezingen2016.nl. De domeinen zijn vastgelegd op verzoek van de Dienst Publiek en Communicatie van Algemene Zaken.

Minder voor de hand liggend zijn domeinnamen als degeitwordtgemolken.nl, meinkampf.nl, bureacratischgedoe.nl, dezwaluwverlaathetnest.nl, hetbrooddesemiszuur.nl. Ook the-ict-job.nl is van de overheid, daar werft inlichtingendienst AIVD ict-personeel, zo bleek al eerder. De AIVD is ook verantwoordelijk voor de meeste andere mysterieuze domeinen zoals de adelaarisgeland.nl en die met voornoemde geiten en zwaluwen.

Ook de domeinnaam wijvertrouwenstemcomputerswel.nl is in handen van de overheid. Vanaf het domein wijvertrouwenstemcomputersniet.nl wordt al jaren campgne gevoerd tegen het gebruik van computers bij de verkiezingen. Ze zijn volgens de vereniging te gevoelig voor fraude.

Lees verder op Webwereld.nl!

Fund.com
$9,999,950 – Verkocht in 2008

Porn.com
De domeinnaam porn.com is in 2007 verkocht voor +- $9,000,000.

Business.com
Deze domeinnaam werd in 1999 verkocht voor maar liefst $7,500,000.

Diamonds.com
Verkocht voor $7,500,000

Beer.com
Verkocht voor $7,000,000

AsSeenOnTV.com
Verkocht voor $5,100,000 begin 2000

Korea.com
$5,000,000
Verkocht in ’2000

Casino.com
$5,500,000
Verkocht in 2003

YP.com
$3,850,000
Verkocht aan YellowPages.com

Shop.com
$3,500,000 in 2001

(via DBT)

Een voorbeeld .tel-domeinnaam kun je hier bekijken!

Vandaag was ik te gast bij BNR Carrière (uitzending wordt herhaald a.s. zaterdag en zondag) omdat ik een van de drie deelnemers ben van een Masterclass die wordt gegeven door Michiel Muller, de oprichter van onder andere Route Mobiel en Tango. Tijdens de Masterclass leg ik hem mijn dilemma voor, om er vervolgens een half uur lang in het bijzijn van een coach en 80 gasten met hem over te praten.

- Luister hier naar de radio-uitzending!

Wat ook interessant is, is de zijdelingse opmerking in het kader van de Handelsnaamwet van het Hof dat:

Het enkele gebruik van een domeinnaam levert op zich nog geen gebruik als handelsnaam op. Dat kan anders zijn, bijvoorbeeld wanneer sprake is van een website met een bedrijfsmatig karakter.

In dit geval is de website op Startpagina.tv nog in een opbouwfase en is onderaan de internetpagina de naam Multimedia Home Service vermeld. Daarom concludeert het Hof dat van een website met een bedrijfsmatig karakter geen sprake is.

Lees hier de volledige uitspraak!

Ik liep wat gedesoriënteerd rond in de grote ruimte, boven restaurant Dauphine in Amsterdam, daar waar de redactie van BNR Nieuwsradio en het Financieele Dagblad gevestigd is. Het was een gekkenhuis. Rennende mensen met telefoons, grote tafels vol met kranten en andere bladen, cameraploegen druk hun filmpje aan het monteren.

Een paar minuten daarvoor had ik te horen gekregen dat het Financieele Dagblad graag wil dat ik een wekelijks column ga schrijven, die ook gepubliceerd zal worden op de website van het FD. Of ik daar zin in had. Maar natuurlijk! Ik begin deze week. Dat doe ik niet alleen: ook Fleur Kriegsman (16) van Hipvoordeheb.nl zal haar jonge avonturen gaan delen.

Daarnaast kan ik hierbij andere geruchten bevestigen: ik ben inderdaad een van de sprekers op de Kamer van Koophandel Startersdag die zaterdag 1 november gehouden zal worden in de Passagiers Terminal van de Amsterdamse haven. Maar liefst drie keer zal ik de presentatie ‘Starten op Internet’ geven voor een zaal vol met startende ondernemers. De organisatie omschrijft mijn presentatie als volgt:

Tien jaar geleden hadden alleen nog traditionele internetbedrijven een website op het internet. Vandaag de dag lijkt een website op internet voor iedere onderneming en ondernemer even onmisbaar als een deurbel. Hoe kun je het internet gebruiken in de startfase van je eigen onderneming en hoe kan het internet zorgen voor extra omzet en exposure? In driekwartier tijd neemt Danny Mekic’ je mee op een inspirerende reis over de digitale snelweg en behandelt hij vele do’s and don’ts voor startende ondernemers op het internet.

Tot op 1 november? Aanmelden is gratis en kan via de website van de Kamer van Koophandel.

In de nacht van 28 op 29 mei jl. ontstond er een storing op het platform dat er voor moet zorgen dat alle .nl-internetadressen daadwerkelijk naar de juiste pagina op het internet leiden. Hierdoor was een groot gedeelte van alle .nl-domeinnamen onbereikbaar. Omdat de storing zich ‘s nachts voordeed viel de schade mee, iets wat wel anders was geweest op een dinsdagmiddag.

De SIDN is geen onderdeel van de overheid en staat ook niet direct onder controle door een overheidsinstantie. Toch heeft zij belangrijke taken en bevoegdheden opgelegd gekregen door de internationale internetcommunity: het beheren en uitbreiden van de .nl-namespace. Daar komt vandaag verandering in. Op welke manier en in welke mate is niet bekend, de inhoud van de overeenkomst zal pas bekend worden gemaakt na de ondertekening vandaag door Roelof Meijer, directeur SIDN en Frank Heemskerk, Staatssecretaris van Economische Zaken.

De SIDN lijkt daarmee – in tegenstelling tot wat zij eerder verklaarde, namelijk dat de landrush niet over gedaan zou worden – de hand in eigen boezem te steken en toe te geven dat er zeker grote fouten zijn gemaakt in aanloop naar en bij de landrush van de numerieke domeinnamen. Ik ben blij met de uitkomst, hoewel ik van mening ben dat deze twee grote deelnemers niet mee hadden hoeven werken aan het afstaan van de door hun verworven domeinnamen en dat wellicht beter ook niet hadden kunnen doen.

Het is in mijn ogen de taak van een registry om alle processen op het gebied van domeinnamen goed te begeleiden. De SIDN heeft daarin overduidelijk gefaald voor wat betreft de introductie van de numerieke domeinnamen, hoewel ze een groot voorbeeld had kunnen nemen aan de wijze waarop de EURid ten tijde van de .eu-lancering, veiligheidsmaatregelen had genomen om overbelasting van hun systemen en bevooroordeling van grote deelnemers te voorkomen.

Waar nu voor gekozen is, namelijk twee deelnemers ‘verzoeken’ om een deel van de numerieke domeinnamen af te staan, vind ik onbegrijpelijk. Waarom juist die twee? Waarom niet de twee andere providers die de eerste tien minuten na de lancering van de numerieke domeinnamen, een aanzienlijk deel van de bandbreedte van de mailservers van de SIDN ‘in beslag hebben genomen’? Het had de SIDN gesierd een eenduidige lijn te volgen: óf alle domeinnamen opnieuw uitgeven, óf niet. Of in ieder geval duidelijk maken waar de beslissing om alleen een deel van de domeinnamen terug te vragen, van slechts twee deelnemers.

Toegegeven: ook de wijze waarop de EURid de landrush heeft geregeld is voor verbetering vatbaar, maar dat is uiteindelijk met alle vormen van een oneindig aantal paaseieren verdelen. Ik hoop dat de SIDN heeft geleerd van wat er fout is gegaan, en ben dan ook meer dan benieuwd naar de wijze waarop ze deze ‘tweede landrush’ gaan organiseren. Wordt vervolgd. Voor nu: fijn paasweekend!

Lees hier het bericht op de website van de SIDN dat zojuist is gepubliceerd.

Lees hier het volledige artikel op Webwereld.nl!

De vereniging (met beperkte rechtsbevoegdheid) ISPConnect is opgericht op 1 november 2006 en heeft enkele tientallen leden. De vereniging zelf is lid als categorie-2 deelnemer van de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland. Tot zover niks bijzonders.

Sinds kort echter verschijnen er met grote regelmaat krantenartikelen, weblogpostings, radio-interviews waarin deze vereniging “de branchevereniging van Internet Service Providers” genoemd wordt. Deze benaming heeft het bestuur de vereniging zelf gegeven. Op haar site staat stond dan ook: “Welkom bij Vereniging ISPConnect Nederland, de branche- en belangenvereniging voor ISP’s!“. In dit artikel wil ik graag vraagtekens plaatsen bij deze kwalificatie van de vereniging. Ik zal dat doen aan de hand van een drietal punten:

• Ledenaantal
• Afspiegeling van de markt
• Expertise: roepen is nog niet oplossen

Ledenaantal: Vereniging die de branche vertegenwoordigt: 0,2% van de markt is lid
Wat maakt een vereniging een branchevereniging? Zoals ik in mijn inleiding al heb aangegeven vind ik dat minstens een substantieel deel van de branche aangesloten moet zijn bij de vereniging. Bij ISPConnect is dat geenszins het geval: van de 2200+ SIDN-deelnemers en een veelvoud van dat aantal aan resellers en andersoortige ISP’s die niet bij de SIDN zijn aangesloten, zijn slechts enkele tientallen vertegenwoordigd in de vereniging. Ik schat dat slechts 0,2% van de ISP’s in de Nederlandse markt zijn vertegenwoordigd in de vereniging. Eén op de vijfhonderd. Dat is veel te weinig om te kunnen spreken van een representatief ledenbestand van de markt, hoe dit bestand ook opgebouwd is.

Breed draagvlak: Afspiegeling van de markt
Een ander bijzonder belangrijk aspect is de afspiegeling van de markt zoals die in een vereniging terug te vinden is. ISPConnect kent slechts twee grote leden, te weten EuroDNS en Combell, beiden hostingproviders die hun hoofdvestiging in een ander land hebben. De overige leden zijn mij vrijwel onbekend. Ik heb de ledenlijst van ISPConnect afgelopen om te zien welke leden voorkomen in de “SIDN Top 100″, de lijst van grootste .nl-domeinnaamproviders. Het resultaat is schokkend. Halverwege de ledenlijst beland trof ik nog geen één lid aan op deze top 100 lijst. Geconcludeerd kan dus in ieder geval worden dat de grote ISP’s – die een groot deel van de Nederlandse markt vertegenwoordigen – geheel niet of slechts karig vertegenwoordigd worden in ISPConnect.

Expertise: Branchevereniging behoort ook de kennis te vertegenwoordigen
Hoewel ik ruimschoots tot de conclusie ben gekomen dat ISPConnect op geen enkele manier ‘de ISP-branche van Nederland’ vertegenwoordigt, is het toch interessant om te kijken hoe de vereniging in de media naar buiten treedt. In een artikel op Webwereld, waar ISPConnect wederom ‘de branchevereniging van webhosters’ wordt genoemd, stelt de vereniging dat de oplossing voor de langdurige en structurele problemen binnen de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland (ik noem de introductie van DRS 4.0, ik noem de landrush van numerieke .nl-domeinnamen, ik noem de slappe communicatie richting media en eindgebruikers over de vele storingen en problemen die de SIDN de afgelopen jaren gekend heeft) gelegen is in het reorganiseren van de SIDN. Zij onderbouwt dit standpunt verder niet.

Ik wil het bestuur van ISPConnect er graag aan helpen herinneren dat de SIDN al reorganisaties kent zolang de stichting bestaat. O.a. het jaar 2002 kende een reorganisatie en na de aanstelling van een nieuwe directeur enkele jaren geleden werden de afdelingen opnieuw ingedeeld. Dan vraag ik mij af: waarom zou de zoveelste reorganisatie een structurele oplossing bieden voor de vele problemen bij de SIDN? Het antwoord geeft ISPConnect niet, hoewel ze wel voor een reorganisatie pleit.

Commentaar op de handelwijze van ISPConnect wordt afgedaan met de reactie: ‘Als je het er niet mee eens bent, waarom word je geen lid om mee te praten?’, nou, het antwoord is simpel en zal ik geven in de vorm van een wedervraag: waarom zou je je aansluiten bij een groepering waar je het niet mee eens bent? De commentaren zijn bekend, ook nu kan ISPConnect wat doen met de reacties van niet-leden. Daar hoeven deze niet-leden niet eerst lid voor te worden lijkt me.

Ik ben van mening dat verregaande expertise binnen ISPConnect ontbreekt en deze vereniging daarom überhaupt niet in staat is de branche te vertegenwoordigen. Mij lijkt het veel gepaster de SIDN op te heffen, om te vormen tot een vereniging dan wel onder directe controle te plaatsen van de overheid in de vorm van bijvoorbeeld een prestatiecontract. Maar die ideeën heb ik ISPConnect nog niet zien verkondigen, terwijl ik van collega’s bij grote ISP’s weet dat ze het met mijn ideeën eens zijn.

ISPConnect lijkt tevens aan het grote probleem voorbij te gaan. Het grote probleem – in mijn ogen althans – is niet dat er wel eens iets fout gaat: dat gebeurt immers in iedere (grote) organisatie. Waar het mij om gaat is dat als er écht stront aan de knikker is, er geen enkele manier is voor deelnemers of overheid om het bestuur van de SIDN op het matje te roepen of aansprakelijk te stellen voor hun (wan)beleid en dat er structureel geen inspraakmogelijkheden zijn voor de deelnemers van de SIDN. Een reorganisatie lost dit probleem niet op.

Conclusie
ISPConnect is niet in staat de branche te vertegenwoordigen om drie redenen: ten eerste is een veel te klein deel van de branche vertegenwoordigd in deze vereniging. Ten tweede is het deel dat lid is, geen afspiegeling van de branche. Geen énkele grote Nederlandse ISP is lid van ISPConnect. Ten derde lijkt het de vereniging aan expertise te ontbreken waardoor de voorstellen die zij doet in de media niet zullen leiden tot een oplossing van het probleem.

ISPConnect: wat dan?
Zoals ik meerdere plaatsen in discussies op ISPam.nl heb aangegeven juich ik een initiatief als ISPConnect van harte toe. Ik ben dan ook niet tegen de vereniging. Ik ben ook niet tegen het bestuur. Ik ben ook niet tegen het feit dat ISPConnect de belangen behartigt van haar leden. Sterker nog: ik denk dat het heel belangrijk is dat kleinere ISP’s (die op dit moment toch voornamelijk de leden van ISPConnect voeren), ISP’s zonder juridische afdeling, ISP’s zonder communicatiedeskundigen in dienst, ISP’s met een kleiner budget, dat dié ISP’s door een groter orgaan als ISPConnect vertegenwoordigd worden. Ook zij hebben belangen en het is belangrijk dat ze samen een luide stem of sterke vuist kunnen vormen en zo bij kunnen dragen aan het debat omtrent ISP-gerelateerde issues. Een mooi begin, en wie-weet groeit de vereniging vanuit die positie wel uit tot een grotere organisatie waar ook grotere (en meer) ISP’s in vertegenwoordigd worden.

Waar ik echter faliekant op tegen ben is dat zolang dat nog niet het geval is, ISPConnect zich presenteert als ‘de branchevereniging voor ISP’s’. Ik hoop dat uit bovenstaand artikel voldoende duidelijk is geworden wat mijn drie grootste argumenten daarvoor zijn en dat dit het bestuur zal bewegen een andere koers te gaan varen in de media.

Als iemand door het registreren van een .nl-inbreuk maakt op een anders rechten, kan die ander er voor kiezen naar de rechter te stappen teneinde dit conflict op te lossen dan wel te beëindigen. Sinds 29 januari 2003 kent de SIDN een alternatieve regeling voor het oplossen van deze geschillen, namelijk door deze voor te leggen aan het WIPO Arbitration and Mediation Center gevestigd te Genève.

Het aantal conflicten dat aan deze instelling werd voorgelegd in plaats van het volgen van de normale gang naar de civiele rechter viel tegen. Dit is mede gelegen in de hoge kosten en aanvullende voorwaarden van deze procedure.

De nieuwe geschillenregeling (welke ook door het WIPO-instituut wordt afgehandeld) moet het mogelijk maken om middels een laagdrempelige procedure een onafhankelijke uitspraak in het geschil te krijgen. De nieuwe procedure kent (in tegenstelling tot de oude procedure) geen mogelijkheid tot het veroordelen van de verliezende partij in de kosten van de procedure. Ik vind dit overigens zelf een groot nadeel van de nieuwe procedure, het verhoogt de drempel voor partijen die wéten dat ze in het gelijk staan om een dergelijke procedure te starten, aangezien zij zelf opdraaien voor de te maken kosten.

Enkele feiten omtrent de nieuwe procedure:

• De domeinnaamhouder waartegen een procedure wordt gestart heeft de mogelijkheid om binnen 20 kalenderdagen schriftelijk verweer te voeren;
• De procedure is ontwikkeld om schriftelijk plaats te vinden, doch kan de geschillenbeslechter er toe besluiten een of beide partijen uit te nodigen om haar standpunt toe te lichten;
• Indien de domeinnaamhouder geen verweer voert (binnen de daartoe gestelde termijn) is de kans groot dat de eis wordt toegewezen door de geschillenbeslechter, tenzij deze van mening is dat de vordering van de eiser ongegrond of onrechtmatig is;
• Als de domeinnaamhouder binnen 14 dagen nadat de SIDN de uitspraak van de geschillenbeslechter heeft ontvangen een gerechtelijke procedure start (en de SIDN hiervan verwittigt), voert de SIDN de beslissing van de beslechter niet uit;
• De regeling heeft geen mogelijkheid tot het instellen van een hoger beroep;
• De nieuwe procedure is van toepassing op alle .nl-domeinnamen.

De tarieven voor het starten van de procedure zijn als volgt:

• Voor een geschil betrekking hebbend op 1 tot 5 domeinnamen bedragen de administratiekosten €500,- en het honorarium van de geschillenbeslechter €1000,- (totaal: €1500,-);
• Voor een geschil betrekking hebbend op 6 tot 10 domeinnamen bedragen de administratiekosten €700,- en het honorarium van de geschillenbeslechter €1300,- (totaal: €2000,-);
• Voor een geschil betrekking hebbend op 11 of meer domeinnamen dient contact opgenomen te worden met het WIPO.

Lees verder op de website van de SIDN voor meer informatie over de regeling die in werking treedt per 28 februari a.s.

Lees ook het opiniestuk van jurist Maarten Haak op Webwereld: Nieuwe .nl geschillenregeling roept vragen op.

Ik was zelf nog niet zo ervaren op het internet en kon eigenlijk geen antwoord geven op haar vraag. “Dat zal in Nederland wel de minister-president zijn, samen met zijn regering?”

Vandaag de dag realiseer ik me dat ik er niet zo ver naast zat. Binnenkort kunnen we in Nederland eindelijk numerieke domeinnamen registreren: domeinnamen waar enkel cijfers in staan, zoals 123.nl of 112.nl. Met laatstgenoemde domeinnaam is iets bijzonders aan de hand. De overheid wil deze domeinnaam graag bemachtigen om hier informatie op aan te kunnen bieden over de Nederlandse alarmdiensten, tot zover niks geks.

.nl-domeinnamen worden beheerd door de Stichting Internet Domeinregistratie Nederland (SIDN) in Arnhem. Deze instantie behoort onafhankelijk te zijn en ons aller ‘.nl’ te beschermen en te waarborgen. Zij zorgen er voor dat alle .nl-namen daadwerkelijk bereikbaar zijn via het internet, zelfs in het geval van een stroom- of netwerkstoring.

Het is bij het vrijgeven van nieuwe domeinnamen (zoals een paar jaar geleden het geval was bij de introductie van .eu-namen of iets recenter het geval was bij .asia-domeinnamen) gebruikelijk om een sunrise periode te introduceren. Tijdens deze periode kunnen belanghebbenden (mensen of instanties met een merkrecht) hun naam claimen voordat de namen vrij komen voor het grote publiek. Zo lijkt er een eerlijk systeem te bestaan bij de lancering van nieuwe domeinnamen.

Het systeem is eerlijk, behalve als er uitzonderingen gemaakt worden zoals de SIDN heeft gedaan. De SIDN heeft de domeinnaam ’112.nl’ namelijk speciaal achtergehouden voor de Staat. Waarom? Wat maakt dat de Staat een zwaarderwegend belang zou hebben dan andere belanghebbenden? Geen idee. Er zijn per slot van rekening meerdere bedrijven die een merkregistratie hebben op de tekst “112″. Weer een voorbeeld van achterkamertjespolitiek? Wie zal het zeggen.

In ieder geval weet ik nu zeker dat ik op jonge leeftijd al gelijk had. Het is niet de SIDN, maar in dit geval de Staat die de macht heeft over ons aller gewilde .nl-extensie. Is dat gewenst? Ik denk het niet. Het laatste woord is hier nog niet over gevallen.

Uit eigen ervaring en op basis van wat ik van klanten hoor weet ik, dat het bij veel providers lastig is iets met ‘spoed’ gedaan te krijgen. Daar heb ik persoonlijk een hekel aan. De enkele keer dat ik in de telefoon kruip om contact te zoeken met mijn energieleverancier, de Belastingdienst, GSM-provider of andere wachtrij en -muziekrijke partij, gaan m’n haren recht overend staan.

Daarom heeft TNT Post ook een goede klant aan mij: ik kruip weer steeds vaker in de pen in plaats van mijn telefoon.

Vaak wordt het nog erger als ik na twintig minuten eindelijk iemand aan de lijn heb gekregen. In plaats van leedverzachtende woorden wordt het vaak erger gemaakt door opmerkingen als: “daar kan ik u helaas niet mee helpen“, “u wordt binnen zeven werkdagen teruggebeld door mijn collega“, “als u nou even dit en dit formulier in tienvoud uitprint en aangetekend opstuurt“… en zo kan ik nog wel even verder gaan met aanvullingen op dit rijtje.

Gelukkig (voor mij, maar ook voor onze klanten!) werkt het zo niet bij het bedrijf waar ik dagelijks mijn tijd doorbreng. Zo ook vandaag toen we van een klant het verzoek kregen om met spoed een .nl-domeinnaam vast te leggen. De naam moest voor maandag actief zijn. Omdat het een domeinnaam voor een groot elektronicaconcern was ging ik doorvragen, en zo doende kwam ik er achter dat twee andere grote domeinnaamregistreerders eerst waren benaderd en dat ze de klant toen vertelden dat het niet mogelijk was de domeinnaam actief te krijgen voor maandag.

Niet mogelijk? Een domeinnaam registreren kost enkele seconden en na de zonefile update van de registry (in dit geval SIDN) is de domeinnaam bereikbaar voor het grote publiek. Het kan dus wel, alleen hun interne procedures zijn er niet op gemaakt. Jammer voor hun want wij zijn wèl snel!

Maar het kan altijd sneller! Het aardige is nu dat de SIDN afgelopen week heeft bekendgemaakt dat die zonefile updates vanaf nu maar liefst twaalf keer per dag plaats gaan vinden. Dat betekent even praktisch bekeken, dat klanten die bij Domeinbalie.nl hun .nl-domeinnaam registreren via het online systeem, binnen twee uur gebruik kunnen maken van hun naam! Dat is nog eens iets anders dan “u wordt binnen zeven werkdagen teruggebeld door een van mijn collega’s“…..

AMSTERDAM, 12 APRIL 2006 – EURid, de instantie die verantwoordelijk is voor de registratie van .eu-domeinnamen, is van plan om later dit jaar, als deze namen vrijgegeven worden voor registratie, een lijst te publiceren met afgekeurde domeinnamen uit de zogenaamde Sunrise periode. Merkhouders die in deze fase hun .eu-domein konden claimen, maar hun aanvraag afgekeurd terugkregen, zullen de door hun aangevraagde domeinnaam op deze lijst terugvinden. “Dit stelt domeinkapers in staat om – nog voordat de èchte belanghebbende de kans krijgt – de domeinnaam vast te leggen om er vervolgens veel geld voor te vragen”, redeneert Danny Mekic’, directeur van hostingprovider Interlize.NET en deskundige op het gebied van domeinnamen.

Verwarring en onduidelijkheid
In de zogenaamde Sunrise 1 en 2 fasen kregen bedrijven, merkhouders en andere rechthebbenden de kans hun .eu-domeinnaam te claimen, voordat het ‘gewone publiek’ hier toegang tot kreeg. “Tijdens deze fasen is er het één en ander misgegaan”, stelt Mekic’. Zo was er veel onduidelijkheid over de manier waarop specifieke aanvragen verwerkt moesten worden; “Op een gegeven moment werd verteld dat providers Benelux-merken moesten indienen als ‘lokaal merk’ in plaats van ‘internationaal merk’. Later werd dit door de EURid weer ontkend. Hierdoor ontstond veel verwarring en onduidelijkheid, zowel bij providers als hun klanten”.

Post kwijt
Wie in de Sunrise fasen meende recht te hebben op een bepaald .eu-domein, kon bewijsstukken per post indienen. “Het is meer dan eens voorgekomen dat poststukken kwijt raakten. Heel erg vervelend allemaal, want merkhouders kunnen hun domeinnaam daardoor gewoon kwijt zijn”. Aanvragen werden ook om andere dubieuze redenen afgewezen. “Als de directeur van een bedrijf op persoonlijke titel een merk bezit, mag zijn bedrijf niet zondermeer de aanvrager zijn van het domein. Hij moet hem op zijn eigen naam claimen, anders wordt de aanvraag gewoon afgewezen”, stelt Mekic’.

In de hoop dat meerdere providers hem volgen, heeft Mekic’ EURid dinsdag gevraagd het beleid hieromtrent te herzien, door bijvoorbeeld de lijst van domeinnamen pas enkele dagen na het vrijkomen van de betreffende domeinnamen te publiceren. EURid heeft nog niet op het verzoek gereageerd.