Het is crisis bij rampensite Crisis.nl

Een tonnen kostende website wordt weggegooid, zonder dat deze ooit goed gefunctioneerd heeft. En niemand heeft de leiding.

Sluit ramen en deuren, schakel mechanische ventilatiesystemen uit en zet radio of tv aan op de aangewezen rampenzender. In geval van een crisis of ramp heeft onze overheid een belangrijke taak in het informeren en beschermen van haar burgers. Op het moment dat er bij een brand giftige stoffen vrijkomen of er sprake is van een terroristische dreiging, is het van het grootste belang om de instructies van de veiligheidsdiensten op te volgen.

Steeds meer Nederlanders verkiezen om verschillende redenen internet boven radio en televisie voor het consumeren van informatie. Internet maakt informatie niet alleen sneller en makkelijker toegankelijk, maar ook concreter: door tijdens een ramp te vragen naar iemands postcode kunnen ook hele specifieke instructies worden verstrekt, in iedere gewenste taal. Ook het sociale aspect van internet verrijkt de informatievoorziening want tijdens een ramp kan makkelijk informatie en hulp gevonden worden bij vrienden, collega’s en buurtgenoten via sociale media als Twitter, Hyves en Facebook.

Dat sociale media een belangrijke rol kunnen spelen ten tijde van crises werd duidelijk tijdens de recente protesten in de Arabische wereld, waarbij Facebook en Twitter intensief werden gebruikt om met de buitenwereld en met mede-opstandelingen te communiceren. Het gebruik van sociale media tijdens de Arabische Lente was erg effectief als het ging om de snelheid, toegankelijkheid en impact. Tv en radio hobbelden daar structureel achteraan.

Om in Nederland aan de digitale informatiebehoefte te kunnen voldoen tijdens crisissituaties, introduceerde de Rijksoverheid in 2005 de website crisis.nl. Op de website staat te lezen dat ‘crisis.nl bij een ramp (…) wordt vervangen door een pagina met actuele informatie over de ramp’, en daarmee het digitale alternatief voor de analoge radio en tv moet vormen. Een verstandig besluit van de Rijksoverheid waarmee een belangrijke behoefte in de samenleving wordt erkend en bevredigd, als de website tenminste te bereiken is als hij wordt ingezet. Maar crisis.nl faalde al bij de officiële opening: na 500.000 bezoeken (1 op de 24 Nederlandse internetters kwam een keer langs) raakte de website overbelast. Ook werden de ontwikkelingen rondom sociale media, waar bijna alle Nederlandse internetters gebruik van maken, compleet genegeerd: het project was bij de lancering al verouderd.

Dat was zes jaar geleden en de afgelopen jaren heeft het internet grote ontwikkelingen doorgemaakt. Dat geldt echter niet voor crisis.nl, dat ook ná de lancering met problemen bleef kampen: in 2007 werd de rampensite omver geblazen toen een grote storm over ons land raasde, gedurende de recente brand in Moerdijk was de website urenlang onbereikbaar en ook tijdens de grote Amsterdam havenbrand, afgelopen februari, liet crisis.nl het afweten. Juist op cruciale momenten liet de website burgers in de steek. En van de onmisbare koppelingen met sociale media is anno 2011 nog steeds geen sprake.

Na deze en andere incidenten met de site beloofde het kabinet beterschap. Minister Opstelten (Veiligheid en Justitie, VVD) hekelde afgelopen januari de onbereikbaarheid van de site: ,,Dat kan niet en dat moet niet. Dat gaan wij gewoon verbeteren.”

Vervolgens bleef het stil rondom het project. Om het stilzwijgen te doorbreken, diende de NOS een WOB-verzoek (Wet Openbaarheid van Bestuur) in en dat leidde tot interessante inzichten, zo bleek uit het NOS Journaal van afgelopen maandag. Uit documenten die de NOS heeft verkregen blijkt dat het consequent falende crisis.nl in de eerste drie jaar een slordige half miljoen euro te hebben gekost. Welke kosten in de jaren daarna zijn gemaakt is onduidelijk. Ook heeft de omroep geen antwoord gekregen op de vraag of de site is getest op grote aantallen bezoekers. Dat is opmerkelijk omdat in 2007 in antwoord op Kamervragen van oud-SP-parlementariër Arda Gerkens nog werd gesteld dat er regelmatig stresstesten worden uitgevoerd. De meest opmerkelijke bevinding van de omroep is misschien nog wel dat er binnen de betrokken ministeries grote onduidelijkheid blijkt te bestaan omtrent het project: betrokkenen melden dat veel afspraken niet schriftelijk zijn vastgelegd maar mondeling worden gemaakt en dat het volkomen onduidelijk is wie de leiding over het project heeft.

De crisis bij Crisis.nl lijkt compleet, nu uit niet-officieel door de NOS verkregen stukken blijkt dat er helemaal geen verbeteringen doorgevoerd gaan worden aan de website, zoals Opstelten beloofde. In plaats daarvan wordt de tonnen kostende website, zonder dat deze ooit goed gefunctioneerd heeft, weggegooid en eind dit jaar, met alle kosten van dien, vervangen door een gloednieuwe. Was het zo slecht gesteld met de site, dat deze niet verbeterd kón worden? En wordt dit het volgende falende IT-project van onze overheid, of trekt ze de stoute schoenen aan en laat ze zich onverwacht van haar innoverende kant zien?

-Danny Mekić

Beluister het opiniestuk als podcast:

Meer informatie over dit onderwerp:

• Interview Radio 1;
• Fragment NOS Journaal (vanaf 6:40);
• Crisis.nl wordt volledig vernieuwd (NOS.nl);
• Januari 2011 Radio 1: Crisis.nl onbereikbaar tijdens Moerdijk-brand.

Aanvullende informatie bij het opiniestuk:

Eind dit jaar wordt de vernieuwde cirsis.nl gelanceerd. Dat bevestigt een woordvoerder van het ministerie van Veiligheid en Justitie nadat de NOS over de website berichtte.

De in 2005 gelanceerde website, die is bedoeld om burgers te informeren tijdens grote rampen, bleek niet goed te functioneren. Bij de brand bij Chemie-Pack in Moerdijk was de site een uur uit de lucht. In 2007 was de site tijdens een grote storm onbereikbaar. Volgens de NOS, die inzage heeft gekregen in interne stukken van het ministerie, heeft de ontwikkeling en hosting van crisis.nl ten minste een half miljoen euro gekost.

De nieuwe website wordt volgens het ministerie stabieler en biedt ook integratie met sociale media.

Voicemails zijn via een andere telefoon met een standaardcode af te luisteren. Dat blijkt uit onderzoek van het actualiteitenprogramma EenVandaag. Het instellen voor álle gebruikers die géén persoonlijke code in hebben gesteld, is een zeer ernstig datalek. Het betekent dat voicemailberichten van mogelijk miljoenen mensen op straat liggen. Zo kan staats- of bedrijfsgeheime info op straat belanden.

Emile Roemer (SP) vindt het een grof schandaal: “Dat dit zelfs op dit niveau gebeurt, is knulligheid ten top. De staatsbeveiliging heeft hier gewoon gefaald!”

De zwakke plek zit in de mogelijkheid van Vodafone om een voicemail op afstand af te luisteren via een andere telefoon. De meeste gebruikers luisteren hun voicemail alleen af via hun eigen mobiele telefoon en zijn dus niet op de hoogte van de mogelijkheid deze via een andere telefoon af te luisteren. EenVandaag had, doordat deze info voor iedereen beschikbaar is, toegang tot de voicemailberichten van onder andere ministers, staatssecretarissen, kamerleden, burgemeesters, De Nederlandse Bank en de RVD.

Vrijwel alle overheidsdiensten waaronder de ministeries maar ook zelfstandige bestuursorganen als de AFM, De Nederlandse Bank en de Luchtverkeersleiding Nederland maken gebruik van Vodafone. Daarnaast zijn er ook enkele miljoenen burgers die een Vodafone-abonnement hebben. Het gros van de gebruikers is niet op de hoogte van de afluistermogelijkheid via een ander toestel en van de standaardcode die daartoe ingesteld is.

Vodafone laat in een reactie weten dat het in principe een eigen verantwoordelijkheid is van de Vodafone-gebruiker om een code te wijzigen. Een groot deel van de klanten kiest er volgens Vodafone voor om deze pincode niet te wijzigen. Wel zal Vodafone vanaf vanavond ervoor zorgen dat het afluisteren van je voicemail op afstand alleen nog maar kan door die gebruikers die hun veiligheidscode aangepast hebben.

De SP wil uitleg van de premier en van de verantwoordelijke ministers.

Ook dr. Menno van Zaanen, docent aan de Universiteit van Tilburg en Hans van den Hurk, docent aan de Rockacademie, gaven hun visie. Het resultaat is hieronder te bekijken:

(cc) Danny Mekic’, http://da.nny.nl/ – Creative Commons – Naamsvermelding

Download de hoge-resolutiefoto’s hier (doorklikken naar foto, dan knopje “all sizes” kiezen en dan “full format”).

In Nederland waren er diverse grote flashmob-organisaties actief. De grootste en bekendste was AMSTERDAM FLASH MOBS, een groep die door mijn bedrijf Domeinbalie.nl werd gesponsord met de domeinregistratie amsterdamflashmobs.nl en webhosting. Kenmerkend voor hoe deze organisatie de flashmobs aanpakte, was dat er zeer kort van tevoren, een zeer groot aantal mensen naar een bepaalde locatie werd gestuurd, alwaar iemand flyers verspreiden met de geheime informatie over waar de flash mob plaats zou gaan vinden, en wat de bedoeling zou zijn. De deelnemers aan de flashmobs wisten dus pas enkele minuten van tevoren waar ze aan begonnen en pas vaak de avond van tevoren dat er überhaupt een flash mob plaats ging vinden. Oh wat mis ik die tijd! ..

Maar de ”flash mobs” waar de NOS het over heeft, waren dagen van tevoren aangekondigd. Sterker nog: er was politiebegeleiding aanwezig en er is van tevoren geoefend met de aanwezigen. De organisatie heeft laten weten dat bij slecht weer, de flash mob ‘een week’ werd uitgesteld. Geen flash mob dus, maar gelukkig wel een mooie nagedachtenis aan de grote popster.

Ons team, bestaande uit internationale experts op het gebied van communicatie, televisie en internet, wordt jaarlijks bijeen geroepen om tijdens het evenement, dat inclusief alle repetities maar liefst drie weken in beslag neemt, de externe communicatie en omgang met de pers regelt. De voorbereidingen gaan natuurlijk het hele jaar door, maar tijdens deze drie weken moet het toch echt allemaal gebeuren. Het Songfestival wordt live gestreamd over internet via een peer-to-peer streamingoplossing in Flash. Dat betekent niet alleen dat de livestream veel capaciteit heeft, van hoge kwaliteit is en door het gebruik van Flash ook nog eens toegankelijk voor bijna alle internetgebruikers wereldwijd.

Een ander punt van aandacht is de bereikbaarheid van de website zelf. We maken gebruik van een Content Distribution Network (CDN) om er voor te zorgen dat de website, ook bij miljoenen bezoekers per minuut -want dat verwachten we kort voor en direct na de semi-finale vanavond en de finale a.s. zondag- goed en snel blijft functioneren. Er wordt gebruik gemaakt van een CDN dat wereldwijd servers gehuisvest heeft om dat mogelijk te maken.

Dan zijn er nog allerlei partners waar we mee samenwerken. Google heeft een speciale Eurovisie-pagina gelanceerd, maar daar zal het niet bij blijven de komende dagen!

In het team heb ik de taken daar waar de technische aspecten van het internet het festival raken. In het perscentrum – dat onderdak moet bieden aan duizenden journalisten – ligt vanzelfsprekend een snelle internetverbinding. Zondag op maandag nacht zullen er honderden fotografen zijn die gigabytes aan foto’s moeten uploaden naar hun opdrachtgevers. Tijdens de live-shows bewaken we de technische processen en mijn collega Sietse Bakker is dan hoofdverantwoordelijke voor al het contact met journalisten en fotografen van de grootste media ter wereld.

Vanochtend kreeg ik een smsje van een vriend waarom ik ‘s nachts aan het werk was. Het moge misschien niet helemaal duidelijk zijn: maar hier gaat het werk en de voorbereidingen 24/7 door. Dat betekent weinig slapen en met enige regelmaat een powernap. Je wordt er wel goed in op een gegeven moment, kan ik uit ervaring vertellen! Ik word hier rondgereden in een auto met geblindeerde ramen, van alle gemakken voorzien, en een chauffeur die er bij hoort. 24/7. Ik reis zelf het liefst met het openbaar vervoer in het buitenland, ook een beetje om ‘feeling’ te krijgen met het land en de cultuur te leren kennen, maar dat is hier door de drukte niet te doen. Dat zou te veel tijd in beslag nemen, en die tijd is er niet. Een ander voordeel van deze luxe vorm van transport, is dat er altijd een politie-escorte geregeld kan worden als je heel erg snel ergens moet zijn.

Vanmiddag hadden we een brainstorm met het team van 15 communicatiedeskundigen die verantwoordelijk zijn voor de content van de website van het Eurovisie Songfestival. We hebben het gehad welke informatie de komende dagen extra op de website moet verschijnen, en ze zijn daar direct mee aan de slag gegaan.

Gisterenavond hebben we een kijkje genomen in de Euroclub, de locatie waar alle Eurovisie-feesten (ieder land geeft traditiegetrouw een feest in de weken naar aanloop van het festival) worden gehouden, en dat zag er heel erg spectaculair uit! Verder ben ik heel erg onder de indruk van het land Rusland en de stad Moskou. Ik weet nog niet helemaal wat ik van het leven hier vind, mar ik ben in ieder geval onder de indruk.

We hebben zo een bijeenkomst met alle sleutelfiguren voor de live-show van vanavond, waar ik nu de voorbereidingen voor ga treffen. Hartelijke groeten uit Moskou!

Het is lente. En dat betekent -voor veel mensen- kamperen! Kamperen is een heerlijke bezigheid: je bent lekker buiten, dat je je een beetje behelpen moet is voor een paar weken heel erg leuk en je ziet nog eens wat. Want er valt nergens zoveel te gluren als op een camping.

Voor de meeste mensen betekent kamperen echter vooral: rust. Zij willen geen opdringerige buren die vragen of je mee wilt barbecuen, geen harde muziek en geen spelende kinderen voor de tent.

Beste Volkskrant-redacteur: verschilt dit niet geheel per persoon? Op welk onderzoek is dit artikel eigenlijk gebaseerd? Argumentatiedeskundige Sharon Kroes, kom er maar in!

Via een open map. (ben benieuwd hoe lang die nog online blijft, trouwens)

Wachtende familieleden van de passagiers moesten uren lang op officiele informatie wachten en lieten zich vooral inlichten door Nederlandse en Turkse media, die op hun beurt weinig feitelijke informatie tot hun beschikking hadden. Ook blunderde de overheid met het crisisnummer 0800-1351, dat niet in gebruik bleek nadat het Ministerie van Binnenlandse Zaken aankondigde dat via deze lijn informatie over de ramp kon worden opgevraagd. Een analyse van een bewogen dag.

Collega en vriend Sietse Th. Bakker schreef een opiniestuk over de rol van communicatie rond de gebeurtenissen van de vliegtuigcrash van 25 februari jl. op Communicatieonline.nl. Lees hier verder!

Gedragscode voor colleges: intellectuele castratie
Eerst even door de metaaldetector voor een portie academische verdieping?

Na de zaak-Van de Linde klonk de roep om een gedragscode die moet voorkomen dat opnamen van colleges in ‘verkeerde handen’ vallen. Paniekvoetbal, aldus Danny Mekić.

Op 21 november jongstleden gaf Kay van de Linde, de voormalige spin doctor van Trots op Nederland en Rita Verdonk, een afscheidscollege op de Universiteit van Amsterdam. Al wist hij dat niet van tevoren.

Met de inmiddels beroemde woorden ‘Eén persoon. Geen partij. Geen inhoud en geen echte standpunten. Helemaal niets (..) Het is tot nu toe gebakken lucht,’ luidde de ‘expert op het gebied van omgang met de media’ de laatste fase in van zijn carrière: een opname van zijn uitspraken kwam op internet terecht, Rita Verdonk reageerde afkeurend en Van de Linde kon zijn biezen pakken. Enkele studenten en docenten van de opleiding politicologie reageerden geschokt; het zou absoluut niet de bedoeling zijn dat de inhoud van hoorcolleges op straat belandt, laat staan op een website als Geenstijl.nl. Zij pleiten nu voor de invoering van een ‘gedragscode’ die het maken van geluidsopnames van hoorcolleges door studenten moet verbieden. Die gedragscode zou nodig zijn omdat anders ‘de kans op boeiende gastcolleges’ zou afnemen. In mijn ogen is een dergelijke gedragscode niet alleen onuitvoerbaar maar vooral ook ongewenst.

Een universiteit hoort haar studenten volop ruimte te bieden voor academische ontplooiing, het opdoen van kennis en ideeën en de verspreiding van beide. De basis voor die ontplooiing is wetenschappelijke literatuur, ondersteund door hoorcolleges en werkgroepen die extra verdieping, verbreding en academische bevruchting mogelijk maken. Het is dan ook ongewenst om als universiteit een beperking van deze academische ontplooiing na te streven. Want wat wordt de volgende stap; mag er straks nog wel nagedacht en gesproken worden over colleges? Of wat dacht u van een aantekeningenverbod bij werkgroepen? Nee. De inhoud van hoorcolleges en werkgroepen behoort tot de basis van ons onderwijs en die moet vrijelijk en onbeperkt verspreid kunnen worden. Sterker nog: als dat niet meer kan dan komt het wetenschappelijke en academische niveau van gastcolleges in gevaar omdat in theorie dwaze verhalen en theatrale leugens tentoongespreid kunnen worden. Waarom ook niet? Ze komen toch niet uit, want dat mag niet.

Het is heel jammer wat er is gebeurd met Van de Linde, maar minstens zo spectaculair en misschien zelfs terecht. Zijn woorden waren niet bepaald zorgvuldig gekozen: hij had exact dezelfde kennis over kunnen dragen tijdens een ‘boeiend gastcollege’ zonder zijn baan te verliezen – en ook zonder de gewraakte geluidsopname waren zijn uitspraken in de media beland. 
De roep om een gedragscode is een mooi potje paniekvoetbal. Al meer dan driehonderd jaar worden er in Amsterdam (gast)colleges gegeven en het is voor het eerst in die meer dan driehonderd jaar tijd dat een gastdocent op deze manier in opspraak is geraakt. Een gedragscode bepleiten heeft dan opvallend veel weg van het levenslang dragen van een regenpak na eenmalig met een regendruppel te zijn geconfronteerd.

Universitaire (gast)docenten moeten – júist in de collegezaal – verantwoordelijkheid nemen voor hun uitspraken en een college zorgvuldig opbouwen. Gelukkig doen de meesten dat ook. Zij zijn, ook na dit akkefietje, niet bang dat hun woorden genoteerd worden en de buitenwereld bereiken. Sterker nog; daar doen ze het voor. En voor de enkeling die zijn woorden wat minder zorgvuldig kiest en liever niet heeft dat academici ermee aan de haal gaan, komt er maar één gezegde in me op: wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten.

Danny Mekić (21) is student rechten en voorzitter van de Facultaire Studentenraad.

Niet dat die laatsten er wat aan kunnen doen, het geld binnen de publieke omroep wordt gewoon verkeerd besteed. Gerard Dielessen, de Algemeen Directeur van de NOS, is nogal duur. En naast zijn reguliere salaris heeft hij nog andere inkomstenbronnen. In natura.

Ieder groot evenement waar de NOS steun aan geeft moet namelijk persoonlijk bezocht worden door meneer Dielessen en vele andere NOS-bobo’s. Waarschijnlijk laat hij nu zijn vijfde glas whisky inschenken ergens aan de andere kant van de Atlantische Oceaan.

En als de live-uitzendingen van de NOS nou van hoge kwaliteit waren, dan was dat nog goed te praten. Maar dat zijn ze niet. Tijd voor meneer Dielessen om zijn dure glaasjes whiskey te verruilen voor een ouderwets kopje ‘pleur’, gewoon hier in Nederland. Oke, een lauw, dood biertje dan, getapt in de kantine van het Mediapark. Of, om in termen van meneer Dielessen te spreken, een biertje dat lijdt aan extreme drainage.

UPDATE: Ook de SMS-dienst van de NOS bleek niet erg soepel te werken.

PS. Ja, zelfs als ze een goede vriend van mij (rechts) in beeld brengen tijdens een live-uitzending vanuit Amerika. Maar wel cool!

In een poging de onbevoegde tandarts Ben V. uit Leidschendam te stoppen, legde de rechter in Haarlem hem vrijdag een bijzondere straf op. In medische vakbladen moet, met vermelding van zijn volledige naam, bekend worden gemaakt dat hij is veroordeeld.

Dan ben ik wel erg benieuwd waarom zijn achternaam in dit krantenartikel gemakshalve is weggelaten…